cache/resized/cad69f42a713431bf8dcc955717df111.jpg

حاج قاسم: من برای فدا شدن هستم؛ خُب ...

cache/resized/1effa01f53be89a3edf12e2941564281.jpg

ماجرای نفوذ آمریکا بر روی چندمسئول از ...

cache/resized/03f337890080f6d031cb8516fcc8c0f3.jpg

نماهنگ "نامه امام زمان (عج) به شیخ ...

cache/resized/cb20c8de909a0516a1cf7ee230e48497.jpg

«کوروش» از آنچه که می‌گویند تا واقعیت

cache/resized/42f9c22e6c3e0341b624ce9ffe9ad841.jpg

رائفی پور؛ «مسیحیت تحریف شده»

cache/resized/b06dc75201c32cefed3ac266161484ab.jpg

علیرضا پناهیان؛ «یاریِ پنهان»

تاریخ انتشار: سه شنبه, 01 مهر 1399 ساعت 16:54

چند نکته مهم پیرامون شهادت جانسوز «حضرت رقیه(س)»

یک کارشناس علوم قرآنی گفت: عمده‌ترین و اثر گذار‌ترین رویکردی حضرت «رقیه (س)» را باید در خرابه‌های شام دید، زیرا این بانوی کوچک و گرانقدر به یاد پدر و مصیبت‌های ایشان چنان گریستند که شهر از وجود آنان با خبر شد شهادت حضرت «رقیه (س)» انعکاس عجیب و بزرگی در شهر شام داشت.    
هادی هدایت در گفت‌وگو با میزان پیرامون نقش حضرت «رقیه (س)» در قیام عاشورا گفت: حضرت «رقیه (س)» همانند عمه بزرگوارشان «حضرت زینب(س)» در قیام کربلا نقش اثرگذاری بر رساندن پیام کربلا به مردم داشتند.
 
***اثر گذار‌ترین رویکرد حضرت «رقیه (س)»
 
وی در همین راستا ادامه داد: عمده‌ترین و اثر گذار‌ترین رویکرد حضرت «رقیه (س)» را باید در خرابه‌های شام دید، زیرا این بانوی کوچک دشت کربلا به یاد پدر بزرگوارشان و مصیبت‌های ایشان چنان گریستند که شهر از وجود آنان با خبر شد، شهادت حضرت «رقیه (س)» انعکاس عجیب و بزرگی در شهر شام داشت و اذهان عمومی را متوجه رویداد تلخ واقعه کربلا و ظلم یزید در حق خاندان «پیامبراکرم (ص)» کرد، این امر خود دسیسه‌های حکومت اموی خصوصا یزید را به خوبی نمایان کرده بود.
 
شهادت «سیدالشهدا (ع)» به دستور عمر بن سعد اسب‌ها به روی جنازه شهدای کربلا می‌تاختند، حضرت «رقیه (س)» که در درگاه خیمه ایستاده بودند و به پیکر‌های بی سر شهدای کربلا نگاه می‌کردند که چگونه زیر سم اسب‌های دشمنان متلاشی می‌شود با خود می‌اندیشید که آیا آنان را نیز کشته و یا به اسارت خواهند برد در همین حین یک سواره از لشکر دشمن زنان کاروان کربلا را با حرکت نیزه به سوی بخشی خاص هدایت کرد و سواره‌ای دیگر از لشکر دشمن به سوی حضرت «رقیه (س)» آمد و بر حضرت «رقیه (س)» ضربه محکمی زد، شدت ضربه بر ایشان به حدی بوده است که این بانوی بزرگوار بی هوش می‌شوند و وقتی به هوش می‌آیند متوجه می‌شوند که حضرت «زینب کبری (س)» بالای سر ایشان نشسته و گریه می‌کنند.
 
چند نکته مهم پیرامون شهادت جانسوز «حضرت رقیه(س)»
 
وی پیرامون درجه مظلومیت «سید الشهدا (ع)» اهل بیت ایشان ابراز کرد: دو سند معتبر برای مظلومیت «سیدالشهدا (ع)» وجود دارد یکی شهادت حضرت حضرت «علی اصغر (ع)» و دیگری نیز شهادت جانسوز حضرت «رقیه (س)»، هر دوی این عزیزان با شهادتشان نشان دادند که ظلم تا چه حد در زمان حکومت اموی رشد کرده بود و تبلیغات مسموم اموی توانسته بود اسلام ناب محمدی را به نابودی نزدیک کند.
 
هدایت پیرامون توسل به حضرت «رقیه (س)» خاطرنشان کرد: توسل به حضرت «رقیه (س)» توسط بسیاری از بزرگان و صدیقان انجام شده و به آن توصیه شده است برای این منظور خواندن روضه حضرت «رقیه (س)» در سالروز شهادت ایشان کارگشا خواهد بود از سوی دیگر باید توجه داشت که نام حضرت «رقیه (س)»، حضرت «فاطمه (س)» بوده و تنها لقب ایشان حضرت «رقیه (س)» است در عین حال رقیه به معنای نجات دهنده و بالا برنده می‌باشد به عبارت دیگر دختر نجاتگر کوچک بهترین تعبیر از لقب حضرت «رقیه (س)» است.
 
***نام حضرت «رقیه (س)»

وی به نام اصلی حضرت «رقیه (س)» اشاره و بیان کرد: نام اصلی حضرت «رقیه (س)» «فاطمه صغرا» بوده است شدت توسلات به این بانو سبب شده این لقب برای ایشان ثابت شود و همگان دختر کوچک «امام حسین (ع)» را رقيه بنامند. رقیه از کلمه رَاقٍ که در آیه ۲۷ سوره قیامت ذكر شده: «وَقِیلَ مَنْ ۜ رَاقٍ، و (اهلش) گویند: کیست که چاره درد این بیمار تواند کرد» آمده است و معنای آن راقيه یعنی زن نجات و یا منجی کوچک مطرح شده است.

هدایت در همین راستا ادامه داد: در آیه ۹۳ سوره اسراء آمده است «أَوْ یَکُونَ لَکَ بَیْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقَىٰ فِی السَّمَاءِ وَلَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِیِّکَ حَتَّىٰ تُنَزِّلَ عَلَیْنَا کِتَابًا نَقْرَؤُهُ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّی هَلْ کُنْتُ إِلَّا بَشَرًا رَسُولًا، یا آنکه خانه‌ای از زر و کاخی زرنگار دارا باشی یا آنکه بر آسمان بالا روی و باز هم هرگز ایمان به آسمان رفتنت نیاوریم تا آنکه بر ما کتابی نازل کنی که آن را قرائت کنیم. بگو: خدای من منزه است (از آنکه من، او یا فرشتگان او را حاضر سازم) آیا من فرد بشری بیشترم که (از جانب خدا) به رسالت آمده‌ام؟»، در این سوره نیز به راقیه یا رقیه که به معنی نجات دهنده است اشاره دارد، گویی «امام حسین (ع)» لقب دختر خود را از این کلمات بر گفته اند.

وی به کتاب مقاتل و روایتى كه پیرامون حضرت «رقیه (س)» در آن بيان شده اشاره و ابراز کرد: در کتاب مقاتل آمده است در روز سوم ماه محرم هنگامی که کاروان کربلا در منطقه کربلا اقامت کرده بودند دختر کوچک «امام حسین (ع)» از پدر بزرگوارشان پیرامون چرایی افزوده شدن تعداد نفرات لشکر دشمن سئوال می‌کنند و در ادامه بیان می‌کنند: چرا بر یاران ما کسی اضافه نمی‌شود در همین شرایط ناگهان دو پيرمرد از راه دور نمایان می‌شوند که به سوی لشکر «امام حسین (ع)» می‌پیمودند آنان حبیب ابن مظاهر و مسلم ابن عوسجه بودند آن‌ها هنگامی که مظلومیت «سید الشهدا (ع)» و تنهایی ایشان را دیدند بسیار گریستند.

چند نکته مهم پیرامون شهادت جانسوز «حضرت رقیه(س)»

***روایت حضرت «رقیه (س)»از وقایع روز عاشورا

این کارشناس علوم قرآنی ابراز كرد: در کتاب الامالى شیخ صدوق پیرامون حضرت «رقیه (س)» آمده است: «فاطمه بنت الحسین (ع)» بیان کردند در روز عاشورا هنگامی که لشكر دشمن برای غارت کاروان اسرای کربلا به آنان حمله می‌کنند فردی شروع می‌کند به کندن خلخال دختر «امام حسین (ع)» و در عین حال گریه می‌کرده است، آن دختر گرامى دلیل گریه مرد را می‌پرسند و مرد می‌گوید ناراحتم که خلخال از پای دختر «پیامبر خدا (ص)» بر می‌دارم، «فاطمه بنت الحسین (ع)» به او می‌فرماید: خوب این کار را انجام نده مرد می‌گوید می‌ترسم که من این کار را انجام ندهم و کسی دیگر بیايد و خلخال را از پای شما بر دارد، موثق‌ترین روایت پيرامون «حضرت رقيه(س)» در کتاب مقاتل بیان شده است و تنها کتاب‌هايى كه نقل مستقیم از مقاتل دارند مورد استناد هستند.

***روضه حضرت «رقیه (س)»

هدایت به روضه حضرت «رقیه (س)» اشاره و خاطرنشان کرد: در کتاب‌ کامل شیخ بهایی و بهار جلد ۴۵ صحفه ۱۲۷ آمده است وقتی دختران و زنان «اهل بیت (ع)» بر یزید در شام وارد شدند جایگاهی به آنان داده شد و آنان در آنجا شروع به عزاداری کردند «امام حسین (ع)» دختری داشتند که در سن ۳ سالگی به سر می‌بردند، ایشان از زمان شهادت پدر بزرگوارشان ايشان را ندیده بودند و برای پدر نگران و غمگین بودند لذا پدر را صدا می‌کردند كه ناگهان برای ساعاتی به خواب رفتند و سپس هراسان بر می‌خیزند و مضطرب پدر را صدا می‌زنند و گریه می‌کنند در این زمان یزید صداى ايشان را می‌شنود و دلیل آن را جویا می‌شود به او می‌گویند دختر کوچک «امام حسین (ع)» نگران پدر بزرگوارشان هستند، یزید نیز دستور می‌دهد تا سر «سید الشهدا (ع)» را مقابل حضرت رقیه (س)» ببرند و ايشان با دیدن سر مبارک «سید الشهدا (ع)» می‌پرسند این سر کیست، سر بازان یزید می‌گویند سر پدرت. شیخ عباس قمی در کتاب خود بیان کرده است كه حضرت «رقیه (ع)» در همان لحظه فریادی می‌زنند و از دنیا می‌روند.

627 نمایش

نوشتن دیدگاه